Leuke haar tip

Hallo allemaal, 

Erg lang geleden. Ik heb een hele tijd niet echt een goed onderwerp geweten voor een nieuw bericht. 

Nu heb ik er weer eentje. 

Een opmerking die ik laatst maakte "wie niet handig is moet creatief zijn" toen ik daarover na aan het denken was paste dat perfect bij DCD. 

Ik ben nooit zo goed in het doen van mijn haar geweest, en toch wou ik elke keer iets anders.. 

Ondertussen kan ik de basisdingetjes wel. ik kan een vlecht maken, maar alleen aan de zijkant. Ik kan nu ook een knot maken, alleen is het wel een slordige knot. Met veel moeite kan ik ook wel een staart maken. Het is dus allemaal niet zo erg als het lijkt. Alleen als meisje wil je soms ook iets 'speicalers' zo probeerde ik vaak met een sjaaltje er iets leuks van te maken. Alleen was ik daar te onhandig voor. 

Laatst heb ik een krultang gekocht, hier ben ik onwijs blij mee. Het is niet zo lastig om te doen, maar wel echt even wat anders. 

Veel meiden doen de laatste tijd een strik in hun haar. Om hun knot of staart heen. Dit doen ze dan met een lintje of sjaaltje. Ik heb ontdekt dat als ik dat doe, het niet helemaal goed komt. Ik krijg dan slordige strikken die er niet "leuk" of "cute" uit zien. 

Vandaag ben ik tegen de oplossing in gelopen. 

Mijn vader heeft ooit een vlinderdas gekocht, die hij niet vaak draagt. Dit is er een waar al een strik in zit.  Zo een als je hier onder ziet. Als je die om je knot of staart heen doet (eerst het lintje een aantal keer en dan de strik vast maken) dan is dit veel simpeler. en veel netter uiteindelijk. Ik moet zeggen ook dit is op het begin even lastig met het vast maken. Alleen heb je dat zo onder de knie.

Ik heb deze dus om mijn knot heen gedaan, en ik wist eerst niet zo goed of het leuk stond.. maar het resultaat mag er zeker zijn. Lukt het jou nou niet om een knot te maken, of kun je de vlinderdas niet dichtklikken. ga dan naar een vriendin,zus of misschien wel je moeder. voor de vlinderdas kun je misschien zelfs wel bij je vader terecht. Hopelijk is dit voor jullie net zo goed te doen als voor mij! 

tot de volgende keer maar weer. Mocht je een idee hebben voor een onderwerp, laat het me dan weten!

Perfect sunday tag.

Hallo allemaal,

Vandaag een keer iets heel anders. Ik ben door mijn vriendinnetje Beau genomineerd om deze tag uit te voeren.
Dus bij deze. In deze tag moet ik uit gaan leggen wat mijn perfecte zondag zou zijn. Dus hier komt hij:

Mijn beste zondag zou zijn uitslapen tot ik wakker wordt. Haha dat klinkt raar, maar op zondag slaap ik tot ik uit mezelf wakker wordt. dit kan om 9 uur zijn, maar dit kan ook om half 11 zijn. Dit verschilt per keer eigenlijk wel.
Dan lig ik vaak nog wel een uurtje in mijn bed. Met mijn mobiel te spelen, of als mijn vriend bij mij heeft geslapen lig ik lekker te knuffelen met hem.

Dan sta ik uiteindelijk op. Op mijn perfecte zondag maakt mijn vriend dan een lekker ei voor mij als ontbijt (heerlijke omeletten etc kan hij maken) Een wit geroosterd broodje eronder. heerlijk.
Dan zit ik vaak nog wel lang aan de keuken tafel spelletjes op mijn mobiel te spelen of met mijn vriend te kletsen. Als mijn vriend er niet is dan ga ik dan meestal tv kijken of op mijn laptop zitten.

Als mijn vriend er is gaan we rond twee uur in bad. een uurtje later kleden we ons aan en gaan we nog even beneden zitten.
Als ik alleen ben ga ik douchen en ga ik daarna weer even op mijn laptop. Of in sommige gevallen ga ik naar buiten en daar met wat vrienden lekker buiten zitten.

Dan rond 4 uur (mijn perfecte zondag dus dat gebeurt niet vaak) gaan mijn ouders wat drinken. Hier zijn dan natuurlijk ook wat nootjes bij enz. Dat vind ik echt een typische zondag middag.

Dan gaan we nog avond eten en dan kijk ik savonds meestal of er een serie zoals CSI of iets in die richting op tv is. Die ga ik dan kijken en dan ga ik niet te laat naar bed omdat ik de volgende dag stage heb.

Hallo allemaal,

Ik had laatst weer is mijn dagje niet.
Dit is voor een persoon met DCD wat extremer als bij anderen.
Bij mij uit dit in dat al mijn coördinatie zich heel slecht uit.
Goed ik had laatst dus zo'n dag. Wat vaak betekend dat ik uiteindelijk helemaal gek van mezelf wordt. Dan stoot ik overal tegenaan. Ik struikel overal, kortom dan merk je ongeveer 10 keer erger dat ik DCD heb.
Opzich niet zo erg, maar ik ga me meestal een beetje uuhm.. 'stom' voelen of iets. Dit gaat natuurlijk altijd wel weer over. Meestal heb ik die volgende dag er al geen last meer van.

Ik denk ook dat het meer is dat ik het op merk dat het zo vaak fout gaat. Nou komt dit altijd wel weer goed..
Toch wil ik zeggen tegen degene die iemand kennen met DCD. Het kan zijn dat ze op bepaalde dagen helemaal gefrustreerd worden van het feit dat ze DCD hebben.

Dan wil ik nog iets vertellen.
Op school hebben we een bepaalde les wat over beperkingen gaat op het moment. Natuurlijk komt DCD daar niet tussendoor. Ik heb toen tussendoor tegen de lerares gezegd dat ik eigenlijk wel graag over DCD een lesje zou willen geven. Gelukkig was ze erg enthausiast.
Ik vind dat als je voor de klas staat het fijn is als je weet wat de leerling heeft. Als er dan een kind in de klas zit met DCD. Vind ik het belangrijk dat je er in elk geval al een keer van hebt gehoord.

Bij deze dit was het voor vandaag.

Thema avond.

Hallo allemaal.

Dinsdag avond heb ik weer mee geholpen met een thema avond over DCD.
Dit heb ik vorig jaar ook al gedaan.
Het is een thema avond georganiseerd door Mytylschool, revalidatie centrum Leijpark. en de organisatie Balans.
Deze drie organisaties hebben dit samen georganisseerd. Het is vooral vanuit Mytylschool Tilburg georganiseerd. Het is ook in deze Mytylschool.
Je kunt je hiervoor van te voren aanmelden bij bijvoorbeeld http://www.balansdigitaal.nl/

Goed mijn taak hier was een interview voor 140 mensen. Dit was wel een beetje spannend. Hier heb ik een in het kort mijn verhaal over DCD verteld. Ook werden er wat tips gegeven.
Na het lezing gedeelte werd er een ervaringsparcour gedaan met alle mensen. Ik ging samen met nog iemand uit de organisatie. een groepje leiden. Dit betekende dat wij langs 4 opdrachten gingen. Dit waren dingen als voetballen met een elastiek om je schietbeen heen waar een ander aan gaan staan trekken. Of knippen met een hand en dat een ander het blad stuurt. Dit soort dingen laten de ander ervaren hoe het een beetje is voor iemand met DCD om dagelijkse dingen te doen. Ook werden er af en toe opmerkingen genoemd die mensen met DCD vaak horen.
Zo was er ook een opdracht met een bepaald figuur tekenen zonder je stift van het papier af te halen. Hier is de vraag aan jezelf dan. ga ik eerst kijken of ik dit kan met mijn vinger en daarna pas met je stift? Moet ik het in een keer goed doen? dat soort dingen. Toen werd er ook genoemd, dat er kinderen zin met DCD die het eerst helemaal gaan plannen, dat je hierbij ook vaak de opmerking van juffen of meesters krijgt 'ben je nou nog niet begonnen?'  of  "Dat duurt wel erg lang!". Terwijl wanneer je het gewoon doet en het verkeerd krijg je weer te horen krijgt  "dan moet je beter nadenken van te voren".

Ik heb het erg leuk gehad bij deze thema avond.

tot de volgende keer !

Ideeen

Hallo allemaal,

Vandaag een bericht zonder duidelijk onderwerp.
Ten eerste wil ik het hebben over wat jullie nog graag zouden willen zien hier op de blog.
Daarna wil ik het even hebben over intelligentie en werken.

Goed ik ben een beetje door mijn onderwerpen heen. Heb niet altijd meer last van mijn DCD, of beter gezegd. Ik heb geleerd hoe ik ermee om moet gaan. Voor mij is dit nu normaal. Daarom is het soms lastig een onderwerp te bedenken voor een bericht. Vandaar nu aan jullie de vraag wat zouden jullie willen weten. Ook over jongere kinderen kan ik antwoord geven. Ik ben ook jong kind geweest! Daarbij krijg ik dat nu op school ook geleerd.

Ik wil het hebben over het vooroordeel "jij hebt een stoornis/beperking dus jij bent dom". Ik ben dit zelf al wel een aantal keer tegen gekomen. Dat ik vertel dat ik DCD heb en dat ik als antwoord krijg "vind je deze opleiding dan niet lastig?" of "is dit niveau dan niet te hoog?"
Dit is echter totaal niet het geval!! Ik ben niet dom. DCD heeft niets met je denkniveau te maken. Ja misschien zijn dingen lastig maar voor niveau is het gemiddeld..
Hierbij heb ik te horen gekregen mijn opleiding waarschijnlijk versneld te mogen doen. Dit vanwege het feit dat dit gewoon niet zo uitdagend is voor mij. Dit hebben een hele hoop mensen uit mijn klas wel, maar voor mij is dit wel leuk om te horen. Vanwege het feit dat er bij mijn intake gevraagd werd of het niveau niet te hoog zou zijn. Hier werd dan ook gezegd dat ik altijd nog af kon stromen naar niveau drie als het niet zou lukken.
Hierbij heb ik het tegendeel bewezen :).

Goed ideeën zijn welkom hieronder in de comments :)

tot de volgende keer.

Lezing?!

Hallo allemaal.

Vandaag een kort bericht. Ik voel mij een beetje schuldig dat het zo'n lange tijd heeft geduurd maar bij deze.

Over twee weken ga ik beginnen met stage lopen, ik ben aan het twijfelen of ik niet liever mijn opleiding in BBL zou willen doen. Hier door zou ik toch naar de PABO kunnen, maar kan ik nu alvast wat meer gaan verdienen.
Dit is allemaal een beetje aan bot gekomen toen mijn vriend mij vroeg of ik (niet nu meteen) maar binnen dit jaar met hem samen zou willen gaan wonen. Tja daar heb ik natuurlijk geen nee op gezegd!
Hartstikke blij ben ik hierover. Ik kan echt niet wachten.
Helaas ook een boel praktische dingen die nog te regelen vallen, maar dat komt vast allemaal wel op zijn plek.

Waar ik wel af en toe een beetje bang voor ben, is dat mijn DCD mij hierbij in de weg zal gaan zitten. Ik verwacht van niet, maar bij DCD weet je het maar nooit. Mensen vinden mij jong om dit te doen, maar ik kan ook merken dat er mensen zijn die het jong vinden vanwege mijn DCD. Dit is allemaal best want uiteindelijk is het mijn beslissing. Toch heb ik ergens heel diep van binnen wel een beetje een onzekerheid hoe dit zal gaan lopen. Alleen volgens mij hoort dat er ook een beetje bij DCD of geen DCD..

Ook wou ik vragen of iemand enig idee heeft hoe je een soort lezing houdt. Ik zou graag eens een lezing houden over DCD maar weet niet hoe je dit begint. Je hebt een ruimte nodig, maar ook de mensen die hierin geintereseerd zijn.. Zouden jullie dit leuk vinden?

Dat was het weer voor vandaag. Een korte update van mijn leven met DCD

Petitie

Hallo allemaal.

Ik kwam laatst langs deze link en vond dit toch wel even belangrijk om eventjes te bloggen.

De link gaat over een petitie. Ze vinden namelijk dat psygische zorg voor kinderen bij de gemeente thuis hoort. wanneer je kind dus niet meer naar school wilt of moeite heeft. Dan moet je nu dus naar de gemeente stappen. Die komen een plan van aanpak maken. Allemaal leuk en aardig, maar als dit kind autisme heeft helpt dit hem of haar totaal niet. 

klik hier om naar de link te gaan

Ik ben hier erg tegen. Psychische zorg van kinderen hoort niet bij de gemeente thuis, dit hoort bij mensen die er verstand van hebben!
Niet alleen psychische zorg hebben dit soort dingen nodig.
Mensen met DCD leiden hier ook onder.

tot zover..
Tot de volgende keer  :P

Oud en Nieuw

Hallo allemaal

Vandaag is het alweer een halve week januari, 2014.
Dit keer een terugblik op 2013.
Eerst de dingen die van mij niet hadden hoeven gebeuren:

Ik ben een aantal hele goede vrienden kwijtgeraakt, voor mij zonder echte reden. Redelijk onverwachts. Ik zak er ook wel schuld aan hebben, maar precies weet ik het niet. De details zal ik besparen, maar leuk was het niet.
Ik heb mij hierdoor in het laatste jaar op school erg alleen gevoeld. Mijn zelfvertrouwen is redelijk omlaag geduwd.

Op mijn diploma uitreiking wou ik zo snel mogelijk naar huis. Ik kon toen alles achter me laten en dat was fijn.

Goed, genoeg over het slechte van 2013..
Dan nu de positieve dingen over 2013.

Ik heb mijn diploma zonder problemen gehaald, ben begonnen aan een nieuwe school.
Heb een hoop nieuwe vrienden gemaakt.
Ik heb het leuk op school.

2 jarig en 2,5 jarig jubileum van mij en mijn vriendje.
Ik ben begonnen met deze blog.


tsja.. kortom het was een druk, maar goed jaar.
Hoe was jullie jaar?

Was de jaarwisseling een beetje goed?

Owh nog iets nadeligs aan dit jaar. Ik mag niet meer legaal drinken.. ik vind het onzin, maar regels zijn regels.
tot de volgende keer hea!

merry christmas

Hallo allemaal, 

Het is bijna kerstmis! Ik heb er onwijs veel zin in. Gezelligheid, familie en lekker eten. 

Vandaag wil ik een aantal dingen bespreken. 

Zo ga ik beginnen met (heel toepasselijk) inpakken. 

Een cadeautje inpakken was vroeger altijd een ramp voor mij. Want hè je moet plakband pakken, het papier vasthouden, kleine dingetjes kunnen doen en dan ook nog is alles zo net mogelijk. Ja dat gaat dus niet zo goed hè, haha. 

Ondertussen gaat het op zich wel. Alleen denk ik wel dat je mijn cadeautjes er nog uit kan pikken haha. 

Dit is wel iets wat lastig is om te leren als je DCD hebt. 

Ook wou ik het hebben over make up. Dit omdat dit toch ook wel voor veel meisjes bij kerst hoort. Met DCD is het wel best lastig om make up op te doen. 

Ik heb hier dan ook lang op geoefend. 

Het is uiteindelijk een kwestie van oefenen. Alleen als het niet lukte was het huis te klein haha. 

Een hele tijd heb ik een redelijke laag make up op gehad. Met zo'n lijntje op je ooglid. Elke dag, dit lijntje ging alleen vaak helemaal fout. Ik boos, het eraf halen en het nog een keertje doen. Tja er hebben veel uren van mijn tijd ingezeten. 

Ondertussen beheers ik het wel aardig, alleen ik heb het niet meer elke dag op. Gewoon wanneer ik zin heb. Uiteindelijk vind ik mezelf zijn belangrijker. 

Ook wou ik nog even een shoutout doen to http://lunedicongelati.blogspot.nl/ . Omdat zij een heel bericht over mij heeft geschreven. Hier ben ik haar natuurlijk heel erg dankbaar voor. Omdat het vandaag over make up ging dacht ik dat het wel toepasselijk was om haar vandaag even te noemen. Mocht je make up tips nodig hebben! Check haar blog! 

merry christmas. 

Wat je wel, en niet moet doen/zeggen

Hallo allemaal,

Ik kreeg laatst de vraag "hoe wil je nou niet dat mensen je behandelen".
Een eerlijk antwoord zou zijn: Ik wil niet dat mensen me anders behandelen dan anderen.
Tegelijkertijd wil ik wel dat mensen rekening houden met dat ik dingen misschien wat minder goed kan. Nou is dat natuurlijk een wat lastig antwoord.
Dus heb ik bedacht om een aantal dingen op te noemen die heel vervelend zijn om te horen of om behandeld te worden.

Iets wat vaak voorkomt en niet zo bedoelt wordt:
"ben jij dan anders dan normale mensen" Ja ik ben anders dan het gemiddelde persoon, maar wie is dat niet?

Op mijn school intake:
"is het niveau dan niet te hoog?" Nee dat is niet te hoog, want DCD heeft niks te maken met slim zijn of dom.

"Ik heb je niet mee gevraagd omdat ik dacht dat je dat niet zou kunnen" Nee dit is zo ontzettend fout. Ik DACHT je wist niet nee je dacht dat ik het niet zou kunnen. Dat maak ik zelf toch wel uit of niet?

"kun je dat nou nog niet? " nee dat kan ik nou nog niet aangezien een van de dingen die bij DCD hoort. is dat je dingen langzamer automatiseert.

"hoe ga je ermee om in zo'n normale wereld" of "vind je het leven in een normale maatschappij dan niet lastig" nou nee.. want dit is hoe ik opgegroeid ben. ik weet niet beter. Daarbij is onze maatschappij alles behalve normaal!

Of wanneer ze zeggen. "Ik merkte het helemaal niet." en je vervolgens heel anders gaan behandelen dan daarvoor.

Of mensen die altijd alles voor je willen doen 'oh lukt het niet? zal ik het dan maar even doen" nee. ik wil het zelf doen. Het lukt wel maar met wat meer tijd.

Of mensen die ongeduldig worden. Fijn voor jou dat je niet alle tijd hebt. Ik dus wel..

goed dit was mijn bericht. mocht je vragen of opmerkingen hebben dan kan dit altijd

Wel is het fijn als je vraagt
"lukt het? kan ik helpen?"

of zegt:
"dat kan je misschien zo proberen is misschien wat makkelijker"

of vraagt
"wat houdt DCD precies in dan" voordat je oordeelt

Egoïstische gedachte?!

Hallo allemaal,

Gisteren betrapte ik mijzelf op iets waar ik normaal niet zo over na zou denken.
Eigenlijk schrok ik er wel een beetje van. Tegelijkertijd is het iets wat heel normaal is.

Het was namelijk als volgt. Wij hadden vanochtend sinterklaas op school. Met een cadeauspel en een high tea daarna.
Voor deze high tea gingen we allemaal zelf wat maken.
Nou ging ik dus cakejes maken.
Dit is voor mij iets wat erg fijn is omdat ik er redelijk goed in ben.
Nou hadden we helaas niet alles in huis wat ik nodig had om het uiterste eruit te halen. Hier ben ik heel boos om geworden. Daar schrok ik dus wel van. Want de gedachte erachter dat was waar ik vooral wel van schrok.

De gedachte erachter was namelijk dat ik voor een keertje de 'beste' wou zijn. Ik wou gewoon een keertje van klasgenoten horen 'wauw hoe heb je dat gedaan" of "wauw wat mooi."
Dit is iets wat je als iemand met DCD, niet vaak te horen krijgt. Maar helaas hadden wij niet alles in  huis. hier raakte ik een beetje in paniek. Dacht dat het verschrikkelijk zou worden.
En nog wel het ergste. Dacht dat een ander het beter zou doen. Dat wou ik niet..
Heel egoistisch dat weet ik, maar tegelijkertijd vind ik dat ik ook wel is een keertje egoischtisch mag denken. Ik mag ook wel een keer horen dat ik iets uitzonderlijk goed doe. Iets beter doe dan anderen..

Dit wilde ik dus even kwijt. Want ondanks mijn DCD en mijn 'volwassen' gedachte. Ben ik nog steeds een puber en wil ik dus ook wel eens ergens in uitblinken. Dit is niet de hoofdzaak van mijn gedachte. Vaak vind ik het ook oke hoe het is geworden etc. maar soms.. soms heb ik er dan echt even genoeg aan.

tot de volgende keer dan maar..

Even iets anders!

Hallo allemaal,

Vandaag even NIET over dcd.. Want ik wil jullie laten weten dat mijn leven NIET om mijn dcd heen draait. 

Meestal zet ik hier dingen gerelateerd aan dcd neer. Dit kan jullie laten denken dat ik heel veel met dcd bezig ben. Dat het me erg tegen zit of dat soort dingen.. 

Dat is echter totaal niet het geval. Dat is wat je hier leest. De blog heet daarom ook DCD in de pubertijd. 

maar nu even iets anders, vandaag ga ik twee dingen doen. 1 wat vertellen over wat ik morgen ga doen en 2 een verhaaltje hier neerzetten omdat ik het leuk vind om verhalen te schrijven. Ik probeer jullie met dit bericht een wat beter beeld te geven van mij.

Ik doe de opleiding onderwijsassistente. Voor deze opleiding moet ik morgen zwarte piet spelen in het zwarte pieten huis. 

Ik heb hier echt onwijs veel zin in, wat is er nou heerlijker dan al die kleine kinderen super vrolijk te zien?

Mijn opleiding gaat erg goed. Ik vind het heel leuk daar. 

Ook is het leuk omdat ik er goed in ben (ja ook mensen met DCD kunnen goed in iets zijn.)

Wat vinden jullie nou eigenlijk van de hele kwestie om zwarte piet heen? Soms vind ik het toch wel wat overdreven hoor!

Een klein stukje van een verhaaltje :

Daar staat ze weer, voor de spiegel. Het is half 8 sochtends, ze moet zo naar school. Eerst moest ze toch echt even voor die spiegel staan. Lisa is een mooi meisje, ze heeft cup B, een mooi slank lijf en mooie sprekende ogen. althans dat had ze. Haar lijf is dun, te dun en haar wangen zijn ingevallen. Hier staat ze zoals elke morgen om half 8, voor de spiegel te kijken. Naast de spiegel staat de weegschaal. Haar dagelijkse routine kan ze allemaal in de badkamer doen. Ze komt uit bed, loopt de badkamer in, kleed zichzelf uit, gaat voor de spiegel staan en weegt zich dan op de weegschaal. Dit alles onthoud Lisa heel goed. Dat staat allemaal in haar hoofd gegraveerd. Vandaag weegt Lisa twee kilo meer als gister. Dus besluit Lisa haar ontbijt helemaal te zitten en een kwartier eerder van huis weg te gaan. Kwart over 8 komt ze aan op school. Rondjes heeft ze gereden. Wel een half uur lang!

Nu hoopt ze die twee kilo eraf te hebben. "blur" zegt haar maag.. misschien had ze toch wat moeten eten thuis. Nou, daar is het nu te laat voor. Snel loopt ze naar de les. Als ze het lokaal in komt gaat de bel. pfoe net op tijd. 

Dit was een stukje verhaal. Ik heb dit hier neergezet omdat ik het leuk vind om te schrijven. Hopelijk hebben jullie nu een beeld zonder dcd van mij. 

Tot de volgende keer!

Hoe ik de diagnose DCD heb gekregen.

Er was bij mij al heel jong (rond de leeftijd van 3/4) bekend dat er wat niet helemaal normaal werkte (zoals de maatschappij dat zou noemen).
Ik praatte niet zoals je dat zou moeten doen op mijn leeftijd ook liep ik nog niet zo goed. Nou werd dit vaak op een 'fase' geschoven.
Mijn ouders hebben een hoop moeite moeten doen voor die diagnose. Uiteindelijk is er bij mij een test gedaan (nou was dit geen test op dcd) dus hier kwam uit dat er helemaal niks aan de hand was. Daarom kwam toen bovenop bij mijn dossier te staan dat ik 'overbezorgde ouders' zou hebben.
Ergens rond mijn 3e jaar ben ik bij een othopedagoog en logopedist (gespecialiseerd op verbale dyspraxie) in een ziekenhuis in utrecht geweest. Deze heeft zonder twijfel gezegd dat ik DCD heb. Enkel heeft zij deze diagnose niet schriftelijk aan mij gegeven. Dit had te maken met dat zij net nadat ik daar 'begonnen' was tijdelijk gestopt is met werken.
Toen hebben mijn ouders het er eventjes bij gelaten. Ze wisten wat ik had, een schriftelijke diagnose vonden zij niet zo nodig.
Tot het moment dat ik rond groep 4/5 zat. Toen had ik toch wel wat extra hulp nodig. Hiervoor hebben mijn ouders een rugzakje aangevraagd. Dit wordt ook wel een indicatieformulier genoemd. Alleen heb je hiervoor wel een geldige (schriftelijke) diagnose nodig. Deze had ik echter toen de tijd nog niet. Rond deze tijd hebben weer een hoop onderzoekjes plaats gevonden. Ik denk dat het 1 of 2 jaar heeft geduurd voordat ik een schriftelijke (geldige) diagnose voor dcd gekregen heb.

Dit was mijn verhaal over hoe ik mijn diagnose heb gekregen.

brammetje baas

Hallo allemaal,

Hebben jullie de film brammetje baas wel is gezien?
Ik vind het een geniale film! Heel leuk. Het is eigenlijk een kinderfilm maar, ik vind dat het bijna verplicht zou moeten worden voor onderwijslerende opleidingen. PABO, MBO onderwijsassistente.

Het is het perfecte voorbeeld van te snel oordelen. Er gewoon maar vanuit gaan.
Dat soms een andere werkwijze beter kan helpen dan gewoon door gaan met straffen.
Ook zie je hierbij dat je als ouder niet alles moet geloven wat de leerkracht zegt!

Het is niet altijd de schuld van het kind! Soms past een andere aanpak gewoon beter.

Kinderen allemaal persoonlijk behandelen. Niet 1 aanpak hebben maar meerdere!

Dit is iets wat ik gewoon even kwijt wou.
Dit omdat deze blog over DCD gaat. Je moet hierbij wel onthouden dat ieder kind apart is. Ik bied hier iets aan waarbij ik vertel hoe het voor mij was. Dit hoeft dus niet voor ieder kind zo te gaan! Het zal wel dicht bij liggen. Alleen iedereen maakt dit anders mee.. Dit wou ik er gewoon even bij zeggen.

Tot de volgende keer maar weer!

lang geleden!?!

Hallo allemaal.

Te lang geleden.. 

Ondertussen ben ik begonnen aan mijn nieuwe school. De opleiding is best leuk maar onwijs veel papier werk. 

Mijn klas is ook heel erg leuk. Hier ben ik wel blij mee. 

In mijn gedachte komt natuurlijk ook het onderwerp DCD in deze opleiding voor. De klas weet dit nog niet en ik weet ook nog niet of ik dit ga vertellen. 

Het is ook wel is een keer fijn om niet het 'speciale' meisje te zijn. 

Nu heb ik een vraag aan jullie. Wat zouden jullie in mijn geval doen? 

Goed ik weet even niet zo goed waar ik het over moet hebben dus wil ik jullie vragen waar jullie nog iets over willen weten. bijvoorbeeld voor de mensen met kinderen met DCD, vrienden met DCD of zoiets. 

Tot laterzz..  

jaloers!

Hier even een kort bericht, waarin ik wat kleine dingetjes ga proberen uit te leggen.

Daarnet heb ik fikse ruzie gehad met eigenlijk bijna de hele familie, over (nu ik er later over na denk) iets heel stoms.. 

Mijn zus zei volgens mij iets verkeerd, wat niet zo was bedoelt. 

Mijn woede kent dan af en toe geen grenzen meer en dat vind ik heel vervelend. 

Mijn zus is de beste zus die je je kunt wensen, maar tegelijkertijd ook de vreselijkste.

Ik ben en blijf een puber met DCD, en na mate ik ouder wordt is er steeds minder verschil in wanneer ik ergens mee begin en wanneer mijn zus ergens mee begint. zo wordt het dus steeds duidelijker dat ik wat langzamer ben in deze dingen, op zich geen probleem. Tot dat dat puberale stel hersenen van mij jaloers worden. 

Want ja jaloezie speelt een grote rol bij kinderen en tieners met DCD. 

Wanneer er dan net iets is opgevallen wat ik eerder al heb geprobeerd en waarin mijn zus dan beter is, kan ik af en toe wat redenloze boosheid vertonen.. 

Dit bedoel ik dan niet zo tegen over mijn zus, ouders of wie dan ook.. 

Alleen is het gewoon erg lastig om het kleine zusje te zijn van iemand die zo goed is in zo veel dingen.. op deze leeftijd trek je het je nog heel erg aan of anderen ergens goed in zijn, hoewel we allemaal proberen te verbergen dat we dat doen.. 

Hierboven staat iets wat ik nog nooit letterlijk uit heb gesproken, ik hoopte dat het opschrijven een oplossing zou tonen maar dat doet het niet. Wel hoop ik dat een aantal van jullie dit misschien herkennen, misschien is jou zusje wel zo.. Hierbij hoop ik dat er wat begrip komt voor degene die ditzelfde ondergaan. 

Ook tegenover mijn ouders heb ik dit nog niet uitgesproken.. elke keer dat ik zo boos ben duurt het soms wel uren voor ik weer over het onderwerp kan praten zonder te gaan huilen, dus vermijd ik het dan.. 

hierbij laat ik mijn korte bericht..

Hallo allemaal.

Vandaag is er voor mij best iets speciaals gebeurt. Ik heb een nieuwe en grotere fiets gekregen, nou zullen de meeste van jullie misschien wel denken "wat is daar in hemelsnaam nou zo speciaal aan".

In dit bericht ga ik jullie uitleggen waarom dit zo speciaal is voor mij.

Het heeft bij mij lang geduurt voor ik kon fietsen, dit hebben jullie in eerdere berichten al wel kunnen lezen.

Nou kon ik uiteindelijk fietsen, maar alleen als ik bij de grond kon. Dit betekende dus een echte kinder fiets, 24 inch was het. Nu ben ik 16 ga ik naar een nieuwe school en reed ik op een kinderfiets, dit stond mij toch niet helemaal aan. Het was tijd voor een grotere meer volwassen fiets.

Alles goed en wel een fiets gekocht, nou kan ik dus niet meer bij de grond. Het op stappen gaat nog wat lastig. Normaal ging ik op het zadel zitten een voet bij de grond de ander op de trapper en fietsen maar. Nu kan dat dus niet meer, het is tot nu toe wel gelukt maar met moeite. Eerlijk is eerlijk ik ben best een beetje trots op mezelf, ik fietste gewoon zomaar weg op een nieuwe fiets. Wat mensen met DCD zullen begrijpen is dat dat niet zo normaal is als bij anderen. 

Goed, ik ben blij dat ik nog trots kan zijn over zulke kleine dingetjes. Niet alles hoeft perfect, want niet alles IS perfect. Zolang jij je er goed bij voelt!

tot de volgende keer, 

hersenen sneller als mijn spieren?!?

Hallo allemaal,

Tijd geleden. Ben ondertussen al een tweede keer op vakantie geweest, dit keer naar Engeland. 

Het was onwijs leuk, aan het einde van de week waren we wel helemaal kapot. Een hele hoop te voet gedaan Londen is zo groot! Het was zeker de moeite waard!

Tijdens deze leuke vakantie schoot mij een onderwerp voor dit bericht in mijn hoofd.

Ik weet nog niet zo goed hoe ik dit precies hier neer ga zetten, maar ik ga mijn uiterste best doen!

Toen ik klein was praatte ik met klinkers, Eigenlijk heb ik nooit precies gesnapt waar het nou eigenlijk door kwam. Dit heb ik afgelopen week uitgevonden.

Mijn Engels is goed, gramatica vind ik makkelijk, en het schrijven gaat vloeiend. In mijn hoofd weet ik hoe ik alles zou moeten uitspreken, Praktisch gezien kan ik in mijn hoofd Engels praten. Helaas kan mijn mond dit nog niet, als ik het er uit probeer te brengen dan klinkt dat niet goed. Het vervelendste is dat ik het zelf heel goed door heb, en ook weet hoe ik het wel uit moet spreken. Mijn spieren zijn dus gewoon langzamer dan mijn hersenen zijn. 

Toen ik nog op de basisschool zat kon ik bij de rekstokken staan en precies uitleggen hoe je een kunstje deed, mijn vriendinnen volgden dit advies op en konden het dan. Dan kwam vaak de vraag 'doe jij het nu dan eens?' waarop mijn antwoord dan gek genoeg was "dat kan ik niet". Hoewel iedereen had verwacht bij die uitleg ook de uitvoering te zien was dat bij mij niet het geval. Mijn hoofd was er al, maar mijn spieren nog niet. 

Er gaat hier dus iets 'fout' (zoals dat vaak uit wordt gelegd) bij het doorgeven van de actie vanaf je hersenen naar je spieren, wat ook verklaart waarom je hand-oog coördinatie vaak slecht is met DCD.

Gedurende mijn leven zal ik steeds meer leren over DCD, over waarom iets een probleem is of juist niet. Hopelijk wordt met dit soort berichten ook voor anderen wat duidelijker hoe DCD in elkaar zit. 

Vragen zijn ALTIJD welkom!

Tot de volgende keer dan maar!

lang geleden

Hallo allemaal,

Het is te lang geleden dat ik heb gebloged.
Er is een hoop gebeurt in die tijd. Zo heb ik te horen gekregen dat ik geslaagd ben en is onlangs mijn diploma uit gereikt, hier ben ik ontzettend blij mee en ook best trots op.
Ook ben ik een aantal weken geleden op vakantie geweest, alleen met mijn vriend.
Dit was toch best wel spannend voor mij, maar het is onwijs leuk geweest en alle spanning was na de eerste dag al weg.
Dit soort dingen bewijzen toch weer dat je hartstikke goed onafhankelijk kan leven met DCD.

Nou heb ik best wel een beetje hulp gehad van mijn ouders, met geld, met boeken.
Alleen hulp vragen is niet erg! Niemand kan alles alleen.

Zo ben ik aangekomen op het onderwerp van vandaag, "hulp vragen".
Toen ik klein was (en nu af en toe nog steeds) vond ik het erg moeilijk hulp te vragen, helemaal als het omet iets onzinnigs was.
Dingen die anderen gewoon al konden of kunnen en ik dan niet.
Of dingen die normaal wel lukken en op dat moment niet.
Geen hulp durven vragen heeft bij mij te maken met dat het voelt alsof ik het dan niet kan, alsof iedereen dan ziet dat ik het niet kan. Nou weet ik ook wel dat dit hartstikke onzin is, maar dat is hoe het voelt.

Als ik bijvoorbeeld aan het koken ben (ik kook graag) dan kan ik soms de pan niet optillen, hier durf ik dan bijna niet om te vragen omdat het dan gelijk voelt alsof ik niet kan koken...

Ook kon ik nooit dingen afgieten, nou heb ik het uiteindelijk gevraagd aan mijn vriend die mij voordeed hoe ik het misschien nog kon proberen. en dat lukte!
Dus vragen is goed, door te vragen leer je dngen!

Dat was het weer voor vandaag, een hele fijne vakantie gewenst en tot de volgende keer

Hallo allemaal,

Een aantal berichten geleden heb ik gezegd dat ik over de pijngrens zou gaan praten, dit ben ik echter helemaal vergeten. Hierbij het bericht over de pijngrens

Honderd procent zeker weet ik niet of dit bij DCD hoort, toch hoor ik veel andere mensen met DCD hierover praten. Hierom noem ik het toch als een symptoom van DCD.

Mijn pijngrens is een stuk lager, als ik mijn teen bijvoorbeeld stoot kan ik het uitgillen alsof die echt gebroken of gekneust is. De pijn is echt in een scherpe bocht, het wordt in een keer heel erg en zakt dan langzaam af. 

Dit heeft denk ik te maken met een soort schrik die er automatisch bij komt wat het erger maakt. Je kunt mij heel makkelijk laten schrikken en dus schrik ik ook als ik mij stoot of iets dergelijks. Dit doordat ik in mijn hoofd al heb zitten hoe van alles gaat lopen, dat gaat automatisch. Wanneer dat dan anders loopt is dat even schrikken en moet je even stil staan en bedenken hoe het dan wel moet, of hoe het wel loopt. 

Zeker weet ik niet of dit echt hierdoor komt, maar dat is mijn logica. 

Mocht iemand weten waardoor het wel komt is deze reactie meer dan welkom!

Mocht je vragen hebben over DCD, of dat dit nu geld voor DCD in de pubertijd, of DCD in de kindertijd. Het zou zomaar kunnen dat ik het antwoord heb, garanderen kan ik niet, maar proberen wel.

tot de volgende keer maar weer